« وَ إِلَيْهِ تُقْلَبُونَ » . « 1 » « وَ إِنَّا إِلى رَبِّنا لَمُنْقَلِبُونَ » . « 2 » « وَ إِلَيْهِ الْمَصِيرُ » * . « 3 » « أَلا إِلَى اللَّهِ تَصِيرُ الْأُمُورُ » . « 4 » « وَ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ » * . « 5 » « وَ لَقَدْ آتَيْنا مُوسَى الْكِتابَ فَلا تَكُنْ فِي مِرْيَةٍ مِنْ لِقائِهِ » . « 6 » « مَنْ كانَ يَرْجُوا لِقاءَ اللَّهِ فَإِنَّ أَجَلَ اللَّهِ لَآتٍ » . « 7 » اين دو لفظ « لقاء » و « رجوع » بسيار فراوان در كتاب و سنت به كار رفته است . و نيز خداوند سبحان مىفرمايد : « سَنُرِيهِمْ آياتِنا فِي الْآفاقِ وَ فِي أَنْفُسِهِمْ حَتَّى يَتَبَيَّنَ لَهُمْ أَنَّهُ الْحَقُّ أَ وَ لَمْ يَكْفِ بِرَبِّكَ أَنَّهُ عَلى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيدٌ * أَلا إِنَّهُمْ فِي مِرْيَةٍ مِنْ لِقاءِ رَبِّهِمْ أَلا إِنَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ مُحِيطٌ » . « 8 » و سياق آيهء نخستين كه مىفرمايد : « سَنُرِيهِمْ آياتِنا فِي الْآفاقِ » ، تا آن‌جا كه مىفرمايد : « حَتَّى يَتَبَيَّنَ . . . » * نشان مىدهد كه مراد از « شهيد » در اين آيه ، « مشهود »

--> ( 1 ) . [ و خلايق ] همه به سوى او باز مىگردند ( 2 ) . و بازگشت ما البته به سوى خداى ما خواهد بود ( 3 ) . و بازگشت همه به سوى اوست ( 4 ) . رجوع تمام عالم آفرينش به سوى اوست ( 5 ) . همه به سوى او برمى گرديد ( 6 ) . و همانا به موسى كتاب تورات را اعطا كرديم و تو اى رسول در ملاقات او هيچ شك مدار ( 7 ) . هر كس كه به لقاء ، اميدوار و مشتاق است بداند كه هنگام اجل و وعده معين خدا البته فرا رسد ( 8 ) . ما آيات قدرت و حكمت خود را در آفاق جهان و نفوس بندگان كاملًا هويدا و روشن مىگردانيم تا با آنها ظاهر و آشكار شود كه خدا بر حق است . آيا اى رسول همين حقيقت كه خدا بر همهء موجودات عالم گواه است كفايت از برهان نمىكند ؟ الا اى اهل ايمان بدانيد كه كافران از لقاى خداى خود در شك و انكارند و باز بدانيد كه خدا را بر همهء موجودات عالم احاطهء كامل است